Titre
Misdadigerswereld
Auteur
Lamberts Hurrelbrinck, L.H.J., mr.
Langue
néerlandais
Éditeur
Valkhoff & Co., Amersfoort
Prix
€ 65,00(Excl. toute livraison)
Détails
1908, 1e druk, 264 blz., roodlinnen band met lederstructuur en goudopdruk
Plus d'informations
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
— Band langs de rug miniscule verbleking / rugeinden iets gestoten / op het achterplat paar luchtblaasjes (Zie foto) / iets scheefgelezen / bladzijden schoon, gaaf en nauwelijks verkleurd / rechterbovenhoekje van het eerste schutblad uitgescheurd / een stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar
ʚɞ ༺༺༻
Tekstfragment (blz. 4)
Een triestig, somber vertrek in het huis van bewaring op de Weteringschans te Amsterdam. Dof, grauw dringt het licht, schuin over den hoogen muur, door het eenig venster naar binnen; kale, grijswitte muren, in langwerpig vierkant omlijnend den houten vloer, waarop dicht bij het venster een zwaar eikenhouten tafel op ruwe, forsche pooten; aan weerszijden een rieten stoel. Rechts van de deur, die toegang geeft tot deze kamer, een hoog smalle ruimte met breed ronde staven; de staven zijn van hout, niet van ijzer, het eenig verschil tusschen het hok voor wilde beesten in dierentuin of menagerie en dit; vlak er tegenover een vierkant, in den muur uitgehouwen gat, afgescheiden van het lokaal door dun gevlochten ijzerdraad, niet zoo zwaar, niet zoo massief, als voor minder gevaarlijke dieren. Het getraliede hok — de plaats van den gevangene; achter het draadijzer — zijne vrouw, zijn vader, moeder of kind, die, na daartoe bekomen verlof, hem zijn komen bezoeken; ze mogen met elkander spreken gedurende tien minuten, maar geen enkel woord over het feit, waarvoor de verdachte zal terechtstaan. Hiervoor heeft de bewaker te zorgen, die zich bevindt in het vertrek.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Tekstfragment (blz 35)
Eens in de onmogelijkheid om de uitspraak der Rechtbank zelf bij te wonen, komt een jonge man, een der stamgasten van „de Vriendenkring", de societeit gevestigd in de beruchte kroeg van de te dier tijde nog meer beruchte „Lammetje Zondag", ten mijnent om mij persoonlijk mede te deelen, dat hij was vrijgesproken en tevens om mij dank te zeggen voor mijne ten zijnen gunste uitgesproken pleitrede; „ik had — beweerde hij — voor hem gesproken, alsof ik onze Lieve Heer zelf was en" laat hij er terstond op volgen, „'t sel wel nooit gebeure m'neer de avekaot, det u me noodig hebt, maar es ik u ooit mit ies plesier kan doen, u hebt maor te commandeere, niks sel me te veel sijn, al Is mos ik er 'n moord foor doen."
't Is mij onmogelijk om m'n deftigen ernst te bewaren bij dit welwillend aanbod; een gullen lach, dien ik uitstoot ondanks mij zeiven, en hij lacht ook.
„Nou, zooveel zal ik je niet vragen antwoord ik steeds lachend, „maar toch zou je me 'n pleizier kunnen doen."
„Schiet maor af, m'neer de avekaot. . . wat. .. wat ik beloof u fooruit, det ik het doen sel."
„Kijk eens, ik heb zooveel gehoord van jelui societeit bij Lammetje Zondag; zou je mij die niet eens kunnen laten zien ?"
„Gerus, m'neer de avekaot, gerus, seg maor wanneer u komme wilt."
„Nou laten wij dan zeggen aanstaanden Vrijdag."
„Bestig m'neer, bestig, afgesproke, kommende Frijdag."
„En hoe laat moet ik dan komen ?"
„Soowat tegen twaolf uur 's nachts; 't is m'neer de avekaot toch seker te doen om ons te beknijzen (bezien) soo bij mekaor, al de isseme (fideele) jongens, al het geweirim."
„Juist, en daarom zou je mij pleizier doen er met geen van de vrienden over te spreken; ik zou jelui zoo gaarne eens zien in je gewone doen en laten, ongegeneerd."
M'neer sel het hebbe, soo as m'neer et verkiest, m'neer heit maor te commandeere."
„En
„Wat bedoelt m'neer ?"
„Zullen ze mij wel vriendelijk ontvangen, de kameraden ?"
Ik wilde hem niet beleedigen door hem te vragen of er geen gevaar aan verbonden was; toch begreep hij mijne bedoeling.
„Daor sta ik je borg foor m'neer; de eerste, de beste, die 't zou riskeeren om 'n haor van je test (hoofd) aan te raoke, stoot ik m'n nijf (mes) door z'n bast, maor daor hoeft u niet bang foor te sijn; we kennen u allemaol; we weten dat u 'n katser (iemand die vlug spreekt) bent en dat u altijd u bes foor ons heit gedaon."
„Nou goed, 't blijft dus afgesproken. Vrijdagnacht zoo wat twaalf uur, en niks zeggen hoor."
„Soo as m'neer 't wilt; m'neer heit maor te commandeere; 'k sel m'n toet houden . . . heb m'neer nog iets ?"
„Neen, dank je . . . daar neem een sigaar."
„Dank u, da's 'n fijn safiaantje (sigaar), soo rooken wij ze niet, ten minste niet asse we se motte kienen (koopen) en besjolmen (betalen)," met veelbeteekenend lachen, „dag m'neer, nog wel bedankt hoor en tot Frijdag newaor. ?"
„Ja, tot Vrijdag . .. dag."
Den afgesproken nacht ben ik op het oude Kerkplein; aan een daar surveilleerend agent vraag ik de woning van Lammetje Zondag.
„Daar m'neer, vlak voor u," en hij wijst mij een breed, lang gebouw in de St. Annastraat, een der zijstraatjes van de Warmoesstraat.
't Is een proper, goed onderhouden huis, met witte muren; achter de neergelaten gordijnen een glanzend licht, hel schitterend in de eng donkere steeg; zwarte silhouetten in vaag geschemer op het witte doek; ze zijn er dus, de leden van de vriendenkring, zooals mijn bezoeker mij heeft verzekerd.
Als ik mijne schreden richt naar het gebouw, het waarschuwend geroep van den agent van politie:
„m'neer, m'neer!"
„Wat is er ?"
„U wilt er toch niet ingaan ?"
„Jawel."
„Nou, u moet het zelf weten, maar ik heb u gewaarschuwd."
„Als u 't soms verlangt, ben ik gaarne bereid u daarvan 'n schriftelijk bewijs te geven, dan bent u in elk geval verantwoord."
„Neen, dat is niet noodig, maar in uw plaats zou ik toch maar m'n horlogeketting afdoen, u kunt nooit weten."
„Ik denk er niet aan, maar ik blijf u dankbaar voor uw raad."
„Zou ik ook den naam van m'neer mogen weten?"
Ik noemde hem dien.
„Oh, m'neer is advokaat, ik begrijp het al, u wilt zeker n's een kijkje nemen — ik zal in elk geval een oog in 't zeil houden."
„Zoo als u wilt, maar ik geloof niet, dat
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie (De Tijdspiegel. Jaargang 65 (1908)
Misdadigerswereld door Mr. L.H.J. Lamberts Hurrelbrinck. - Amersfoort, Valkhoff en Co.
De heer Mr. Lamberts Hurrelbrinck is in zijne functie van officier van Justitie en als lid van de Rechterlijke Macht herhaaldelijk in nauwe betrekking gekomen met een tal van misdadigers. Wat hij heeft ervaren en opgemerkt van het denken, het voelen van die maatschappelijk laag gezonkenen, teekent hij hier in een tal van schetsen. Deze schetsen zijn geen dichterlijke verzinsels en daarom zeer belangwekkend, daar ze ons een duidelijken kijk geven op het zieleleven van die verworpelingen; bovendien zijn ze literair-goed geschreven. Van velen dezer ongelukkigen is S. de verdediger geweest voor de Rechtbank, en in 't algemeen is zijn hart vervuld van mededoogen voor die zwakken in onze maatschappij, die door een slechte of verwaarloosde opvoeding of door een combinatie van omstandigheden, ook door psychische oorzaken, zijn gekomen tot wandaden. En hij weet door zijn manier van schrijven en vertellen ook bij den lezer dat gevoel van medelijden en verschooning op te wekken.
Daarentegen kent de schrijver geen mededoogen voor misdadigers als bankiers, notarissen, die door hun onweerstaanbaren dorst naar goud en grootheid zich hebben vergrepen aan de bijeengegaarde spaarduitjes van de goedgeloovige kleine luiden en arbeiders. ‘Als de wetgever,’ zegt hij, ‘voor deze categorie van misdadigers de tepronkstelling, het brandmerk en de folterbank weder zou invoeren, dan zou ik juichen...’
Hier en daar vervalt de schrijver naar aanleiding van zijne verhalen ook wel eens in beschouwingen over bestaande toestanden en instellingen. Zoo bespreekt hij op pag. 148-155 de instelling van commissarissen der vennootschappen en de kwestie hunner verantwoordelijkheid en van hunne strafbaarheid, ingeval van hun onvoldoende of slordige contrôle. ‘Waarom bij ons,’ vraagt S., ‘waar die verantwoordelijkheid niet bestaat, die commissarissen?.... Waarom deze nuttelooze geldverspilling, waarom deze uitkeering van honoraria en tantièmes, meestal aan mannen, wier eenige verdienste is: te kunnen bogen op adellijken titel of bekenden naam?’
En naar aanleiding van een veroordeeling tot vijf jaren tuchthuisstraf door de Amsterdamsche Rechtbank van een misdadiger, die niet gevaarlijk of schadelijk was voor de samenleving en dan door een jury zeker zou zijn vrijgesproken, breekt S. ook een lans voor het jury-stelsel.
M.S.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
gevangenisbezoek, strafzaak, rechtspraktijk, misdadigersmilieu, volksdialoog, huis van bewaring, Weteringschans, Warmoesstraat, Vriendenkring, Lammetje Zondag, pleitrede, societeit
— Band langs de rug miniscule verbleking / rugeinden iets gestoten / op het achterplat paar luchtblaasjes (Zie foto) / iets scheefgelezen / bladzijden schoon, gaaf en nauwelijks verkleurd / rechterbovenhoekje van het eerste schutblad uitgescheurd / een stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar
ʚɞ ༺༺༻
Tekstfragment (blz. 4)
Een triestig, somber vertrek in het huis van bewaring op de Weteringschans te Amsterdam. Dof, grauw dringt het licht, schuin over den hoogen muur, door het eenig venster naar binnen; kale, grijswitte muren, in langwerpig vierkant omlijnend den houten vloer, waarop dicht bij het venster een zwaar eikenhouten tafel op ruwe, forsche pooten; aan weerszijden een rieten stoel. Rechts van de deur, die toegang geeft tot deze kamer, een hoog smalle ruimte met breed ronde staven; de staven zijn van hout, niet van ijzer, het eenig verschil tusschen het hok voor wilde beesten in dierentuin of menagerie en dit; vlak er tegenover een vierkant, in den muur uitgehouwen gat, afgescheiden van het lokaal door dun gevlochten ijzerdraad, niet zoo zwaar, niet zoo massief, als voor minder gevaarlijke dieren. Het getraliede hok — de plaats van den gevangene; achter het draadijzer — zijne vrouw, zijn vader, moeder of kind, die, na daartoe bekomen verlof, hem zijn komen bezoeken; ze mogen met elkander spreken gedurende tien minuten, maar geen enkel woord over het feit, waarvoor de verdachte zal terechtstaan. Hiervoor heeft de bewaker te zorgen, die zich bevindt in het vertrek.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Tekstfragment (blz 35)
Eens in de onmogelijkheid om de uitspraak der Rechtbank zelf bij te wonen, komt een jonge man, een der stamgasten van „de Vriendenkring", de societeit gevestigd in de beruchte kroeg van de te dier tijde nog meer beruchte „Lammetje Zondag", ten mijnent om mij persoonlijk mede te deelen, dat hij was vrijgesproken en tevens om mij dank te zeggen voor mijne ten zijnen gunste uitgesproken pleitrede; „ik had — beweerde hij — voor hem gesproken, alsof ik onze Lieve Heer zelf was en" laat hij er terstond op volgen, „'t sel wel nooit gebeure m'neer de avekaot, det u me noodig hebt, maar es ik u ooit mit ies plesier kan doen, u hebt maor te commandeere, niks sel me te veel sijn, al Is mos ik er 'n moord foor doen."
't Is mij onmogelijk om m'n deftigen ernst te bewaren bij dit welwillend aanbod; een gullen lach, dien ik uitstoot ondanks mij zeiven, en hij lacht ook.
„Nou, zooveel zal ik je niet vragen antwoord ik steeds lachend, „maar toch zou je me 'n pleizier kunnen doen."
„Schiet maor af, m'neer de avekaot. . . wat. .. wat ik beloof u fooruit, det ik het doen sel."
„Kijk eens, ik heb zooveel gehoord van jelui societeit bij Lammetje Zondag; zou je mij die niet eens kunnen laten zien ?"
„Gerus, m'neer de avekaot, gerus, seg maor wanneer u komme wilt."
„Nou laten wij dan zeggen aanstaanden Vrijdag."
„Bestig m'neer, bestig, afgesproke, kommende Frijdag."
„En hoe laat moet ik dan komen ?"
„Soowat tegen twaolf uur 's nachts; 't is m'neer de avekaot toch seker te doen om ons te beknijzen (bezien) soo bij mekaor, al de isseme (fideele) jongens, al het geweirim."
„Juist, en daarom zou je mij pleizier doen er met geen van de vrienden over te spreken; ik zou jelui zoo gaarne eens zien in je gewone doen en laten, ongegeneerd."
M'neer sel het hebbe, soo as m'neer et verkiest, m'neer heit maor te commandeere."
„En
„Wat bedoelt m'neer ?"
„Zullen ze mij wel vriendelijk ontvangen, de kameraden ?"
Ik wilde hem niet beleedigen door hem te vragen of er geen gevaar aan verbonden was; toch begreep hij mijne bedoeling.
„Daor sta ik je borg foor m'neer; de eerste, de beste, die 't zou riskeeren om 'n haor van je test (hoofd) aan te raoke, stoot ik m'n nijf (mes) door z'n bast, maor daor hoeft u niet bang foor te sijn; we kennen u allemaol; we weten dat u 'n katser (iemand die vlug spreekt) bent en dat u altijd u bes foor ons heit gedaon."
„Nou goed, 't blijft dus afgesproken. Vrijdagnacht zoo wat twaalf uur, en niks zeggen hoor."
„Soo as m'neer 't wilt; m'neer heit maor te commandeere; 'k sel m'n toet houden . . . heb m'neer nog iets ?"
„Neen, dank je . . . daar neem een sigaar."
„Dank u, da's 'n fijn safiaantje (sigaar), soo rooken wij ze niet, ten minste niet asse we se motte kienen (koopen) en besjolmen (betalen)," met veelbeteekenend lachen, „dag m'neer, nog wel bedankt hoor en tot Frijdag newaor. ?"
„Ja, tot Vrijdag . .. dag."
Den afgesproken nacht ben ik op het oude Kerkplein; aan een daar surveilleerend agent vraag ik de woning van Lammetje Zondag.
„Daar m'neer, vlak voor u," en hij wijst mij een breed, lang gebouw in de St. Annastraat, een der zijstraatjes van de Warmoesstraat.
't Is een proper, goed onderhouden huis, met witte muren; achter de neergelaten gordijnen een glanzend licht, hel schitterend in de eng donkere steeg; zwarte silhouetten in vaag geschemer op het witte doek; ze zijn er dus, de leden van de vriendenkring, zooals mijn bezoeker mij heeft verzekerd.
Als ik mijne schreden richt naar het gebouw, het waarschuwend geroep van den agent van politie:
„m'neer, m'neer!"
„Wat is er ?"
„U wilt er toch niet ingaan ?"
„Jawel."
„Nou, u moet het zelf weten, maar ik heb u gewaarschuwd."
„Als u 't soms verlangt, ben ik gaarne bereid u daarvan 'n schriftelijk bewijs te geven, dan bent u in elk geval verantwoord."
„Neen, dat is niet noodig, maar in uw plaats zou ik toch maar m'n horlogeketting afdoen, u kunt nooit weten."
„Ik denk er niet aan, maar ik blijf u dankbaar voor uw raad."
„Zou ik ook den naam van m'neer mogen weten?"
Ik noemde hem dien.
„Oh, m'neer is advokaat, ik begrijp het al, u wilt zeker n's een kijkje nemen — ik zal in elk geval een oog in 't zeil houden."
„Zoo als u wilt, maar ik geloof niet, dat
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie (De Tijdspiegel. Jaargang 65 (1908)
Misdadigerswereld door Mr. L.H.J. Lamberts Hurrelbrinck. - Amersfoort, Valkhoff en Co.
De heer Mr. Lamberts Hurrelbrinck is in zijne functie van officier van Justitie en als lid van de Rechterlijke Macht herhaaldelijk in nauwe betrekking gekomen met een tal van misdadigers. Wat hij heeft ervaren en opgemerkt van het denken, het voelen van die maatschappelijk laag gezonkenen, teekent hij hier in een tal van schetsen. Deze schetsen zijn geen dichterlijke verzinsels en daarom zeer belangwekkend, daar ze ons een duidelijken kijk geven op het zieleleven van die verworpelingen; bovendien zijn ze literair-goed geschreven. Van velen dezer ongelukkigen is S. de verdediger geweest voor de Rechtbank, en in 't algemeen is zijn hart vervuld van mededoogen voor die zwakken in onze maatschappij, die door een slechte of verwaarloosde opvoeding of door een combinatie van omstandigheden, ook door psychische oorzaken, zijn gekomen tot wandaden. En hij weet door zijn manier van schrijven en vertellen ook bij den lezer dat gevoel van medelijden en verschooning op te wekken.
Daarentegen kent de schrijver geen mededoogen voor misdadigers als bankiers, notarissen, die door hun onweerstaanbaren dorst naar goud en grootheid zich hebben vergrepen aan de bijeengegaarde spaarduitjes van de goedgeloovige kleine luiden en arbeiders. ‘Als de wetgever,’ zegt hij, ‘voor deze categorie van misdadigers de tepronkstelling, het brandmerk en de folterbank weder zou invoeren, dan zou ik juichen...’
Hier en daar vervalt de schrijver naar aanleiding van zijne verhalen ook wel eens in beschouwingen over bestaande toestanden en instellingen. Zoo bespreekt hij op pag. 148-155 de instelling van commissarissen der vennootschappen en de kwestie hunner verantwoordelijkheid en van hunne strafbaarheid, ingeval van hun onvoldoende of slordige contrôle. ‘Waarom bij ons,’ vraagt S., ‘waar die verantwoordelijkheid niet bestaat, die commissarissen?.... Waarom deze nuttelooze geldverspilling, waarom deze uitkeering van honoraria en tantièmes, meestal aan mannen, wier eenige verdienste is: te kunnen bogen op adellijken titel of bekenden naam?’
En naar aanleiding van een veroordeeling tot vijf jaren tuchthuisstraf door de Amsterdamsche Rechtbank van een misdadiger, die niet gevaarlijk of schadelijk was voor de samenleving en dan door een jury zeker zou zijn vrijgesproken, breekt S. ook een lans voor het jury-stelsel.
M.S.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
gevangenisbezoek, strafzaak, rechtspraktijk, misdadigersmilieu, volksdialoog, huis van bewaring, Weteringschans, Warmoesstraat, Vriendenkring, Lammetje Zondag, pleitrede, societeit
Images
Lilith
Den Bosch 
Beste Boekenliefhebber
Fijn dat u een kijkje neemt in ons boekwinkeltje Lilith in Den Bosch.
Wij reageren altijd zo snel mogelijk op bestellingen. Heeft u binnen drie dagen geen reactie van ons ontvangen dan is onze nota mogelijk in uw spam-box (ongewenste email) geland.
We streven naar zo goed mogelijke beschrijvingen van de boeken. Kleine onvolkomenheden als potloodmarkeringen of namen en stempels van vorige eigenaren worden niet altijd vermeld. Wilt u zekerheid over de kwaliteit van een boek, dan kunt u ons daarover mailen. Op verzoek sturen we extra foto's.
Voor boeken die als brievenbuspakket binnen Nederland kunnen worden verstuurd bedragen de verzendkosten 3,95 euro (PostNL) Verzenden van boeken binnen Nederland per pakketpost kost 6,50 bij DHL. Ophalen van boeken is mogelijk na afspraak.
Een greep uit de mogelijke verzendtarieven:
Nederland
Postnl brievenbuspakket €3,95 (tot max. 28 mm dikte
Postnl pakket €7,00
DHL pakket €6,95
DHL afhaalpunt €4,45
België DPD pakket €8,88, klein pakket minder dan 3 kilo) €7,80
Postnl €9,00
Duitsland
DPD klein pakket tot 3kg €7,60 groot €9,90. PostNL €11,50.
Betalen vanuit het buitenland werkt zo:
Voor een betaling aan Antiquariaat Lilith met het IBAN NL27 INGB 0006 6508 24, volg je deze stappen:
Via Online Bankieren:
1. Log in op je online bankomgeving.
2. Kies voor een SEPA-overschrijving (normaal gesproken de standaardoptie voor Europese overschrijvingen).
3. Vul de volgende gegevens in:
1. IBAN: NL27 INGB 0006 6508 24
2. Naam van de ontvanger: Antiquariaat Lilith
3. BIC (optioneel): ING Bank heeft als BIC-code INGBNL2A, (maar dit is meestal niet vereist voor een SEPA-overschrijving.)
4. Vul het bedrag in.
5. Omschrijving/referentie: in dit geval: 4/10/24 1
6. Valuta: Dit zal automatisch in euro zijn.
7. Datum van uitvoering: Kies of je de betaling onmiddellijk of op een latere datum wilt uitvoeren.
8. Controleer alle gegevens en bevestig de betaling.
- Tous les livres sont en état complet et normal, sauf indication contraire. De petites imperfections comme une page collée ou un nom sur la feuille ne sont pas toujours mentionnés
- Vous gérez directement cette commande avec Lilith
- Après votre commande vous et Lilith recevrez une confirmation par e-mail. Dans l'e-mail que vous pouvez trouver, vous pouvez trouver le nom et l'adresse de Lilith
- L'acheteur paie les frais de livraison, sauf accord contraire
- Lilith peut demander un prépaiement
- Boekwinkeltjes.nl essaie de rapprocher les acheteurs et les vendeurs. Boekwinkeltjes.nl n'est jamais impliqué dans un accord entre l'acheteur et le vendeur. Si vous avez un différend avec un ou plusieurs utilisateurs, vous devez le réparer vous-même. Vous indemnisez Boekwinkeltjes.nl de toute réclamation.