Titre
Person und Sache. System der philosophischen Weltanschauung. Erster Band: Ableitung und Grundlehre ʚɞ Uit het bezit van en gesigneerd door Herman Wolf
Auteur
Stern, L. William
Langue
Duits
Éditeur
1906; 1e druk; xiv,434 blz.; originele olijfgroene kartonband met zwartopdruk.
Prix
€ 58,50(Excl. toute livraison)
Détails
Verlag von Johann Ambrosius Barth, Leipzig
Plus d'informations
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Band sleets (Witte schaafplekken, randen gestoten, rugeinden gerafeld). Fragiele binding. Schut- en titelbladen roestig. Overige bladzijden gaaf, egaal verschoten en vooral in de kantlijnen royaal voorzien van aandachtstreepjes en accolades. Op het eerste schutblad handtekening en datum (Herman Wolf juli 1919).
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Provenance
Herman Wolf (1893–1942)
Herman Wolf werd op 1 mei 1893 geboren in Keulen als enig kind in een geassimileerd joods gezin. Zijn vader, Simon Wolf, was hoedenfabrikant en verhuisde in 1899 met zijn gezin naar Amsterdam, waar hij hoopte een bloeiend bedrijf op te bouwen. In het snel groeiende Amsterdam rond de eeuwwisseling slaagde hij daarin redelijk goed. Voor Herman leek een toekomst als opvolger in het familiebedrijf weggelegd. Toch koos hij een geheel andere weg.
Al op jonge leeftijd ontwikkelde Herman een sterke belangstelling voor literatuur en filosofie. Op twintigjarige leeftijd publiceerde hij een essay over Schopenhauer – een vroege aanwijzing voor zijn intellectuele ambitie. In plaats van ondernemer werd hij denker en schrijver.
In 1918 trouwde hij met Rie de Weeger. Het echtpaar kreeg twee kinderen: Rudi (1920) en Ina (1921), de latere moeder van publicist en hoogleraar Paul Scheffer. In 1922 betrok het gezin als eerste bewoners het benedenhuis aan de Harmoniehof 54 in Amsterdam, waar Wolf tot zijn dood zou blijven wonen.
Voor zijn inkomen werkte hij als leraar aan de Openbare Handelsschool aan het Raamplein. Hij stond bekend als een betrokken docent. Maar zijn ware roeping lag elders. Dagelijks trok hij zich na schooltijd terug in zijn studeerkamer aan de straatkant van het huis. Achter gesloten schuifdeuren werkte hij, vaak tot laat in de avond, aan wat hij zelf als zijn tweede leven beschouwde: het schrijven.
In een periode van twintig jaar publiceerde Herman Wolf twaalf boeken en talrijke artikelen. Hij correspondeerde met vooraanstaande schrijvers als Thomas Mann en Stefan Zweig. Thomas Mann logeerde zelfs eens bij hem na een lezing in het Concertgebouw – een teken van Wolfs internationale intellectuele netwerk.
Wolf was een markant filosoof in de jaren twintig en dertig. In een tijd die werd gekenmerkt door ideologische verharding en de opkomst van totalitaire stromingen, pleitte hij voor een zachtmoedig humanisme. Hij verzette zich tegen de grote, allesomvattende woorden van zijn tijd en zocht juist naar nuance, verbinding en openheid. Zijn levensmotto luidde: “Alles doet mee aan de werkelijkheid.” Daarmee drukte hij zijn overtuiging uit dat geen enkel perspectief op zichzelf voldoende is.
De uitbraak van de Eerste Wereldoorlog schokte hem diep, vooral omdat veel intellectuelen zich lieten meeslepen door patriottisch enthousiasme. In de jaren dertig keerde hij zich actief tegen het nationaalsocialisme. In 1933 trad hij op als secretaris van het Nederlandsche Comité van Kunstenaars en Intellectuelen, dat de misdaden van het Hitlerregime wilde documenteren. In 1936 sloot hij zich aan bij het Comité van Waakzaamheid, waarin onder anderen Menno ter Braak en Edgar Du Perron actief waren.
Op 1 maart 1941 werd Wolf ontslagen als leraar vanwege de anti-joodse maatregelen van de bezetter. Hij vond nog werk aan de Joodse HBS aan de Mauritskade. In het najaar van 1941 openbaarden zich echter de eerste symptomen van een hersentumor. Op 24 mei 1942 overleed Herman Wolf, twee maanden voordat de eerste treinen naar Westerbork vertrokken.
Hoewel zijn kleinzoon Paul Scheffer hem nooit heeft gekend, voelde hij zich sterk met hem verbonden. De studeerkamer op de Harmoniehof bleef jarenlang vrijwel onaangeroerd – als een stille getuige van Wolfs intellectuele leven. In zijn boek *Alles doet mee aan de werkelijkheid* reconstrueerde Scheffer het leven van zijn grootvader en plaatste hij hem in de bredere context van een generatie denkers die worstelde met de morele en politieke crises van de twintigste eeuw.
Herman Wolf kan worden getypeerd als een “mogelijkheidsmens”: iemand die leefde van twijfel, die wegen open wilde houden en zich verzette tegen dogmatische zekerheden. Zijn leven en werk vormen een bescheiden maar betekenisvolle bijdrage aan het humanistische denken in een van de meest turbulente periodes van de moderne geschiedenis.
(Gebaseerd op SAMEN, maart 2014)
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Over de inhoud
• Einführung ….. 1
• I. Philosophische Weltanschauung ….. 3
• II. Das Problem ….. 9
• III. Person und Sache ….. 13
• IV. Personalismus und Impersonalismus ….. 19
• V. Der kritische Personalismus ….. 23
• Erster Hauptteil. Ableitung ….. 35
• A. Dogmatische Ableitung ….. 37
• I. Kapitel. Die vier Dogmen ….. 41
• II. Kapitel. Der naive Personalismus ….. 42
– I. Das theoretische Bedürfnis ….. 46
– II. Das symbolische Bedürfnis ….. 49
– III. Der naive Personalismus in Kultur und Wissenschaft ….. 54
• III. Kapitel. Der Impersonalismus ….. 55
– I. Ableitung des Impersonalismus ….. 60
– II. Die Thesen des Impersonalismus ….. 62
– III. Die Entwicklung des Impersonalismus ….. 76
• IV. Kapitel. Die Wende ….. 77
– I. Die Unzulänglichkeit des Impersonalismus ….. 83
– II. Die Unzulänglichkeit des naiven Personalismus ….. 91
• B. Erkenntnistheoretische Ableitung ….. 96
• V. Kapitel. Impersonale Erkenntnistheorien ….. 97
– I. Der Positivismus ….. 107
– II. Der Apriorismus ….. 115
• VI. Kapitel. Personale Erkenntnistheorie ….. 115
– I. Vorbereitung ….. 120
– II. Die primären Kategorien ….. 126
– III. Das Kriterium der Individuation ….. 128
–– 1. Das subjektive Kriterium ….. 130
–– 2. Die halb-objektiven Kriterien ….. 136
–– 3. Das objektive Kriterium ….. 139
• IV. Der kritische Personalismus ….. 141
• V. Die sekundären Kategorien ….. 143
– 1. Der psychophysische Parallelismus ….. 145
– 2. Der teleomechanische Parallelismus ….. 149
• VI. Die empirische Ergänzung ….. 157
• Zweiter Hauptteil. Grundlehre ….. 161
• A. Lehre vom Sein (Ontologie) ….. 161
• VII. Kapitel. Die Person als neutrales („meta-psychophysisches“) Sein ….. 165
– I. Unitas multiplex ….. 169
– II. Hierarchie ….. 169
– III. Die zwei Phasen ….. 171
–– 1. Ableitung ….. 173
–– 2. Darstellung ….. 173
– IV. Die Wechselbeziehung der Phasen ….. 175
–– 1. Aktualisation ….. 177
–– 2. Mechanisation ….. 179
– V. Thesen ….. 179
• VIII. Kapitel. Die Person als Objekt ….. 182
– I. Symbolik der Anschauung ….. 182
– II. „Person an sich“ als Objekt ….. 184
–– 1. Qualitative Eigenart ….. 188
–– 2. Zeitliche Begrenzung ….. 189
–– 3. Räumliche Begrenzung ….. 190
– III. „Person an und für sich“ als Objekt ….. 191
–– 1. Qualitative Gestaltung: Organisation ….. 195
–– 2. Zeitliche Gestaltung: Geschichte ….. 197
–– 3. Räumliche Gestaltung: Form ….. 197
• IX. Kapitel. Die Person als Subjekt ….. 205
– I. Die „Person an und für sich“ als Subjekt ….. 207
–– 1. Die Person als metaphysische und der psychophysische Parallelismus ….. 211
–– 2. Das Ich ….. 221
–– 3. Der Wille ….. 225
– II. Die „Person an sich“ als Subjekt ….. 226
• B. Lehre vom Wirken (Teleologie) ….. 230
• X. Kapitel. Begriff und Arten der Teleologie ….. 237
– I. Formale Teleologie oder Lehre von den Zweckbegriffen ….. 237
– II. Deskriptive Teleologie oder Lehre von den Zwecktatsachen ….. 239
– III. Kausale Teleologie oder Lehre von den Zweckursachen ….. 244
–– 1. Allgemeines ….. 250
–– 2. Absichtsteleologie ….. 251
–– 3. Anlageteleologie ….. 253
• IV. Antiteleologie ….. 255
– 1. Die Argumente gegen die Teleologie ….. 256
– 2. Die Ableitung der teleologischen Tatsachen aus nicht-teleologischen Ursachen ….. 257
• XI. Kapitel. Wesen des Wirkens ….. 258
– 1. Hypostase des Wirkens ….. 261
– 2. Immanenz des Wirkens ….. 265
– 3. Zweiphasigkeit des Wirkens ….. 265
– 4. Notwendigkeit und Freiheit des Wirkens ….. 266
• XII. Kapitel. Selbsterhaltung ….. 273
– I. Phänomenologie der Erhaltung ….. 275
–– 1. Erhaltungszustände ….. 283
–– 2. Erhaltungsprozesse ….. 287
– II. Ätiologie der Erhaltung ….. 288
–– 1. Ätiologie der organischen Selbsterhaltungsprozesse ….. 291
–– 2. Selbsterhaltung als allgemeines Kausalprinzip ….. 296
• XIII. Kapitel. Selbstentfaltung ….. 303
– I. Phänomenologie der Entwicklung ….. 305
–– 1. Quantitative Merkmale ….. 309
–– 2. Qualitative Merkmale ….. 314
– II. Entwicklungstheorien ….. 317
–– 1. Entwicklung als Epiphänomen von mechanischen Vorgängen ….. 320
–– 2. Entwicklung als Epiphänomen der Selbsterhaltung ….. 322
–– 3. Entwicklung als Epiphänomen von Anpassungen ….. 326
–– 4. Entwicklung als Urphänomen ….. 332
– III. Selbstentfaltung als personales Kausalprinzip ….. 335
–– 1. Allgemeines ….. 343
–– 2. Der Innenfaktor der Selbstentfaltung ….. 345
–– 3. Der Außenfaktor der Selbstentfaltung ….. 349
–– 4. Der Ursprung der Personen ….. 352
–– 5. Die Geburt der Arten ….. 353
• C. Lehre von den Beziehungen (Teleomechanik) ….. 355
• XIV. Kapitel. Der teleomechanische Parallelismus ….. 357
– I. Allgemeines ….. 359
– II. Das Gleichheitsprinzip ….. 359
– III. Die Grenzen des Gleichheitsprinzips ….. 364
–– 1. Die Tatsache der Schwelle ….. 365
–– 2. Die Vielheit der Personen ….. 367
–– 3. Zeitliche Grenzen ….. 368
• XV. Kapitel. Gattungsbeziehung und Idee ….. 370
– I. Das Wesen der Ideen ….. 370
– II. Begrenzung der Ideen ….. 372
–– 1. Allgemeinheit der Gattung und Allgemeinheit des Mittels ….. 373
–– 2. Idee und Ideal ….. 378
–– 3. Vielheit und Endlichkeit der Ideen ….. 383
• XVI. Kapitel. Kausalbeziehung und Gesetz ….. 388
– I. Phänomenologisches und Kritisches ….. 388
–– 1. Die exoterische Kausalbeziehung ….. 398
–– 2. Die Alleingültigkeit des Kausalgesetzes ….. 398
–– 3. Die Einheit des Kausalgesetzes ….. 402
– II. Teleomechanik des Gesetzes ….. 402
– III. Begrenzung des Gesetzesprinzips ….. 404
–– 1. Vielheit ….. 406
–– 2. Spezifikation ….. 408
• XVII. Kapitel. Intensitätsbeziehung und Maß ….. 411
– I. Quantität überhaupt ….. 412
– II. Intensität ….. 417
–– 1. Die Intensität und ihr Maß ….. 422
–– 2. Das autonome Maßsystem ….. 426
–– 3. Das universelle Maßsystem (Energie) ….. 428
–– 4. Das heteronome Maßsystem und das Relativitätsprinzip ….. 434
– III. Anwendungen der teleomechanischen Intensitätslehre
–– 1. Psychophysik
–– 2. Bio-Energetik
–– 3. Kultur-Maßlehre
• Schlußwort zum ersten Bande ….. 434
• Sachregister
• Namenregister
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Zoekwoorden
ideeëngeschiedenis, fenomenologie, mensbeeld, intentionaliteit, causaliteitsleer, zelfontplooiing, parallelisme, categorieënleer, epistemologie, ontwikkelingsfilosofie, teleologisch denken, systeemfilosofie
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Band sleets (Witte schaafplekken, randen gestoten, rugeinden gerafeld). Fragiele binding. Schut- en titelbladen roestig. Overige bladzijden gaaf, egaal verschoten en vooral in de kantlijnen royaal voorzien van aandachtstreepjes en accolades. Op het eerste schutblad handtekening en datum (Herman Wolf juli 1919).
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Provenance
Herman Wolf (1893–1942)
Herman Wolf werd op 1 mei 1893 geboren in Keulen als enig kind in een geassimileerd joods gezin. Zijn vader, Simon Wolf, was hoedenfabrikant en verhuisde in 1899 met zijn gezin naar Amsterdam, waar hij hoopte een bloeiend bedrijf op te bouwen. In het snel groeiende Amsterdam rond de eeuwwisseling slaagde hij daarin redelijk goed. Voor Herman leek een toekomst als opvolger in het familiebedrijf weggelegd. Toch koos hij een geheel andere weg.
Al op jonge leeftijd ontwikkelde Herman een sterke belangstelling voor literatuur en filosofie. Op twintigjarige leeftijd publiceerde hij een essay over Schopenhauer – een vroege aanwijzing voor zijn intellectuele ambitie. In plaats van ondernemer werd hij denker en schrijver.
In 1918 trouwde hij met Rie de Weeger. Het echtpaar kreeg twee kinderen: Rudi (1920) en Ina (1921), de latere moeder van publicist en hoogleraar Paul Scheffer. In 1922 betrok het gezin als eerste bewoners het benedenhuis aan de Harmoniehof 54 in Amsterdam, waar Wolf tot zijn dood zou blijven wonen.
Voor zijn inkomen werkte hij als leraar aan de Openbare Handelsschool aan het Raamplein. Hij stond bekend als een betrokken docent. Maar zijn ware roeping lag elders. Dagelijks trok hij zich na schooltijd terug in zijn studeerkamer aan de straatkant van het huis. Achter gesloten schuifdeuren werkte hij, vaak tot laat in de avond, aan wat hij zelf als zijn tweede leven beschouwde: het schrijven.
In een periode van twintig jaar publiceerde Herman Wolf twaalf boeken en talrijke artikelen. Hij correspondeerde met vooraanstaande schrijvers als Thomas Mann en Stefan Zweig. Thomas Mann logeerde zelfs eens bij hem na een lezing in het Concertgebouw – een teken van Wolfs internationale intellectuele netwerk.
Wolf was een markant filosoof in de jaren twintig en dertig. In een tijd die werd gekenmerkt door ideologische verharding en de opkomst van totalitaire stromingen, pleitte hij voor een zachtmoedig humanisme. Hij verzette zich tegen de grote, allesomvattende woorden van zijn tijd en zocht juist naar nuance, verbinding en openheid. Zijn levensmotto luidde: “Alles doet mee aan de werkelijkheid.” Daarmee drukte hij zijn overtuiging uit dat geen enkel perspectief op zichzelf voldoende is.
De uitbraak van de Eerste Wereldoorlog schokte hem diep, vooral omdat veel intellectuelen zich lieten meeslepen door patriottisch enthousiasme. In de jaren dertig keerde hij zich actief tegen het nationaalsocialisme. In 1933 trad hij op als secretaris van het Nederlandsche Comité van Kunstenaars en Intellectuelen, dat de misdaden van het Hitlerregime wilde documenteren. In 1936 sloot hij zich aan bij het Comité van Waakzaamheid, waarin onder anderen Menno ter Braak en Edgar Du Perron actief waren.
Op 1 maart 1941 werd Wolf ontslagen als leraar vanwege de anti-joodse maatregelen van de bezetter. Hij vond nog werk aan de Joodse HBS aan de Mauritskade. In het najaar van 1941 openbaarden zich echter de eerste symptomen van een hersentumor. Op 24 mei 1942 overleed Herman Wolf, twee maanden voordat de eerste treinen naar Westerbork vertrokken.
Hoewel zijn kleinzoon Paul Scheffer hem nooit heeft gekend, voelde hij zich sterk met hem verbonden. De studeerkamer op de Harmoniehof bleef jarenlang vrijwel onaangeroerd – als een stille getuige van Wolfs intellectuele leven. In zijn boek *Alles doet mee aan de werkelijkheid* reconstrueerde Scheffer het leven van zijn grootvader en plaatste hij hem in de bredere context van een generatie denkers die worstelde met de morele en politieke crises van de twintigste eeuw.
Herman Wolf kan worden getypeerd als een “mogelijkheidsmens”: iemand die leefde van twijfel, die wegen open wilde houden en zich verzette tegen dogmatische zekerheden. Zijn leven en werk vormen een bescheiden maar betekenisvolle bijdrage aan het humanistische denken in een van de meest turbulente periodes van de moderne geschiedenis.
(Gebaseerd op SAMEN, maart 2014)
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Over de inhoud
• Einführung ….. 1
• I. Philosophische Weltanschauung ….. 3
• II. Das Problem ….. 9
• III. Person und Sache ….. 13
• IV. Personalismus und Impersonalismus ….. 19
• V. Der kritische Personalismus ….. 23
• Erster Hauptteil. Ableitung ….. 35
• A. Dogmatische Ableitung ….. 37
• I. Kapitel. Die vier Dogmen ….. 41
• II. Kapitel. Der naive Personalismus ….. 42
– I. Das theoretische Bedürfnis ….. 46
– II. Das symbolische Bedürfnis ….. 49
– III. Der naive Personalismus in Kultur und Wissenschaft ….. 54
• III. Kapitel. Der Impersonalismus ….. 55
– I. Ableitung des Impersonalismus ….. 60
– II. Die Thesen des Impersonalismus ….. 62
– III. Die Entwicklung des Impersonalismus ….. 76
• IV. Kapitel. Die Wende ….. 77
– I. Die Unzulänglichkeit des Impersonalismus ….. 83
– II. Die Unzulänglichkeit des naiven Personalismus ….. 91
• B. Erkenntnistheoretische Ableitung ….. 96
• V. Kapitel. Impersonale Erkenntnistheorien ….. 97
– I. Der Positivismus ….. 107
– II. Der Apriorismus ….. 115
• VI. Kapitel. Personale Erkenntnistheorie ….. 115
– I. Vorbereitung ….. 120
– II. Die primären Kategorien ….. 126
– III. Das Kriterium der Individuation ….. 128
–– 1. Das subjektive Kriterium ….. 130
–– 2. Die halb-objektiven Kriterien ….. 136
–– 3. Das objektive Kriterium ….. 139
• IV. Der kritische Personalismus ….. 141
• V. Die sekundären Kategorien ….. 143
– 1. Der psychophysische Parallelismus ….. 145
– 2. Der teleomechanische Parallelismus ….. 149
• VI. Die empirische Ergänzung ….. 157
• Zweiter Hauptteil. Grundlehre ….. 161
• A. Lehre vom Sein (Ontologie) ….. 161
• VII. Kapitel. Die Person als neutrales („meta-psychophysisches“) Sein ….. 165
– I. Unitas multiplex ….. 169
– II. Hierarchie ….. 169
– III. Die zwei Phasen ….. 171
–– 1. Ableitung ….. 173
–– 2. Darstellung ….. 173
– IV. Die Wechselbeziehung der Phasen ….. 175
–– 1. Aktualisation ….. 177
–– 2. Mechanisation ….. 179
– V. Thesen ….. 179
• VIII. Kapitel. Die Person als Objekt ….. 182
– I. Symbolik der Anschauung ….. 182
– II. „Person an sich“ als Objekt ….. 184
–– 1. Qualitative Eigenart ….. 188
–– 2. Zeitliche Begrenzung ….. 189
–– 3. Räumliche Begrenzung ….. 190
– III. „Person an und für sich“ als Objekt ….. 191
–– 1. Qualitative Gestaltung: Organisation ….. 195
–– 2. Zeitliche Gestaltung: Geschichte ….. 197
–– 3. Räumliche Gestaltung: Form ….. 197
• IX. Kapitel. Die Person als Subjekt ….. 205
– I. Die „Person an und für sich“ als Subjekt ….. 207
–– 1. Die Person als metaphysische und der psychophysische Parallelismus ….. 211
–– 2. Das Ich ….. 221
–– 3. Der Wille ….. 225
– II. Die „Person an sich“ als Subjekt ….. 226
• B. Lehre vom Wirken (Teleologie) ….. 230
• X. Kapitel. Begriff und Arten der Teleologie ….. 237
– I. Formale Teleologie oder Lehre von den Zweckbegriffen ….. 237
– II. Deskriptive Teleologie oder Lehre von den Zwecktatsachen ….. 239
– III. Kausale Teleologie oder Lehre von den Zweckursachen ….. 244
–– 1. Allgemeines ….. 250
–– 2. Absichtsteleologie ….. 251
–– 3. Anlageteleologie ….. 253
• IV. Antiteleologie ….. 255
– 1. Die Argumente gegen die Teleologie ….. 256
– 2. Die Ableitung der teleologischen Tatsachen aus nicht-teleologischen Ursachen ….. 257
• XI. Kapitel. Wesen des Wirkens ….. 258
– 1. Hypostase des Wirkens ….. 261
– 2. Immanenz des Wirkens ….. 265
– 3. Zweiphasigkeit des Wirkens ….. 265
– 4. Notwendigkeit und Freiheit des Wirkens ….. 266
• XII. Kapitel. Selbsterhaltung ….. 273
– I. Phänomenologie der Erhaltung ….. 275
–– 1. Erhaltungszustände ….. 283
–– 2. Erhaltungsprozesse ….. 287
– II. Ätiologie der Erhaltung ….. 288
–– 1. Ätiologie der organischen Selbsterhaltungsprozesse ….. 291
–– 2. Selbsterhaltung als allgemeines Kausalprinzip ….. 296
• XIII. Kapitel. Selbstentfaltung ….. 303
– I. Phänomenologie der Entwicklung ….. 305
–– 1. Quantitative Merkmale ….. 309
–– 2. Qualitative Merkmale ….. 314
– II. Entwicklungstheorien ….. 317
–– 1. Entwicklung als Epiphänomen von mechanischen Vorgängen ….. 320
–– 2. Entwicklung als Epiphänomen der Selbsterhaltung ….. 322
–– 3. Entwicklung als Epiphänomen von Anpassungen ….. 326
–– 4. Entwicklung als Urphänomen ….. 332
– III. Selbstentfaltung als personales Kausalprinzip ….. 335
–– 1. Allgemeines ….. 343
–– 2. Der Innenfaktor der Selbstentfaltung ….. 345
–– 3. Der Außenfaktor der Selbstentfaltung ….. 349
–– 4. Der Ursprung der Personen ….. 352
–– 5. Die Geburt der Arten ….. 353
• C. Lehre von den Beziehungen (Teleomechanik) ….. 355
• XIV. Kapitel. Der teleomechanische Parallelismus ….. 357
– I. Allgemeines ….. 359
– II. Das Gleichheitsprinzip ….. 359
– III. Die Grenzen des Gleichheitsprinzips ….. 364
–– 1. Die Tatsache der Schwelle ….. 365
–– 2. Die Vielheit der Personen ….. 367
–– 3. Zeitliche Grenzen ….. 368
• XV. Kapitel. Gattungsbeziehung und Idee ….. 370
– I. Das Wesen der Ideen ….. 370
– II. Begrenzung der Ideen ….. 372
–– 1. Allgemeinheit der Gattung und Allgemeinheit des Mittels ….. 373
–– 2. Idee und Ideal ….. 378
–– 3. Vielheit und Endlichkeit der Ideen ….. 383
• XVI. Kapitel. Kausalbeziehung und Gesetz ….. 388
– I. Phänomenologisches und Kritisches ….. 388
–– 1. Die exoterische Kausalbeziehung ….. 398
–– 2. Die Alleingültigkeit des Kausalgesetzes ….. 398
–– 3. Die Einheit des Kausalgesetzes ….. 402
– II. Teleomechanik des Gesetzes ….. 402
– III. Begrenzung des Gesetzesprinzips ….. 404
–– 1. Vielheit ….. 406
–– 2. Spezifikation ….. 408
• XVII. Kapitel. Intensitätsbeziehung und Maß ….. 411
– I. Quantität überhaupt ….. 412
– II. Intensität ….. 417
–– 1. Die Intensität und ihr Maß ….. 422
–– 2. Das autonome Maßsystem ….. 426
–– 3. Das universelle Maßsystem (Energie) ….. 428
–– 4. Das heteronome Maßsystem und das Relativitätsprinzip ….. 434
– III. Anwendungen der teleomechanischen Intensitätslehre
–– 1. Psychophysik
–– 2. Bio-Energetik
–– 3. Kultur-Maßlehre
• Schlußwort zum ersten Bande ….. 434
• Sachregister
• Namenregister
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Zoekwoorden
ideeëngeschiedenis, fenomenologie, mensbeeld, intentionaliteit, causaliteitsleer, zelfontplooiing, parallelisme, categorieënleer, epistemologie, ontwikkelingsfilosofie, teleologisch denken, systeemfilosofie
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Images
Lilith
Den Bosch 
Beste Boekenliefhebber
Fijn dat u een kijkje neemt in ons boekwinkeltje Lilith in Den Bosch.
Wij reageren altijd zo snel mogelijk op bestellingen. Heeft u binnen drie dagen geen reactie van ons ontvangen dan is onze nota mogelijk in uw spam-box (ongewenste email) geland.
We streven naar zo goed mogelijke beschrijvingen van de boeken. Kleine onvolkomenheden als potloodmarkeringen of namen en stempels van vorige eigenaren worden niet altijd vermeld. Wilt u zekerheid over de kwaliteit van een boek, dan kunt u ons daarover mailen. Op verzoek sturen we extra foto's.
Voor boeken die als brievenbuspakket binnen Nederland kunnen worden verstuurd bedragen de verzendkosten 3,95 euro (PostNL) Verzenden van boeken binnen Nederland per pakketpost kost 6,50 bij DHL. Ophalen van boeken is mogelijk na afspraak.
Een greep uit de mogelijke verzendtarieven:
Nederland
Postnl brievenbuspakket €3,95 (tot max. 28 mm dikte
Postnl pakket €7,00
DHL pakket €6,95
DHL afhaalpunt €4,45
België DPD pakket €8,88, klein pakket minder dan 3 kilo) €7,80
Postnl €9,00
Duitsland
DPD klein pakket tot 3kg €7,60 groot €9,90. PostNL €11,50.
Betalen vanuit het buitenland werkt zo:
Voor een betaling aan Antiquariaat Lilith met het IBAN NL27 INGB 0006 6508 24, volg je deze stappen:
Via Online Bankieren:
1. Log in op je online bankomgeving.
2. Kies voor een SEPA-overschrijving (normaal gesproken de standaardoptie voor Europese overschrijvingen).
3. Vul de volgende gegevens in:
1. IBAN: NL27 INGB 0006 6508 24
2. Naam van de ontvanger: Antiquariaat Lilith
3. BIC (optioneel): ING Bank heeft als BIC-code INGBNL2A, (maar dit is meestal niet vereist voor een SEPA-overschrijving.)
4. Vul het bedrag in.
5. Omschrijving/referentie: in dit geval: 4/10/24 1
6. Valuta: Dit zal automatisch in euro zijn.
7. Datum van uitvoering: Kies of je de betaling onmiddellijk of op een latere datum wilt uitvoeren.
8. Controleer alle gegevens en bevestig de betaling.
- Tous les livres sont en état complet et normal, sauf indication contraire. De petites imperfections comme une page collée ou un nom sur la feuille ne sont pas toujours mentionnés
- Vous gérez directement cette commande avec Lilith
- Après votre commande vous et Lilith recevrez une confirmation par e-mail. Dans l'e-mail que vous pouvez trouver, vous pouvez trouver le nom et l'adresse de Lilith
- L'acheteur paie les frais de livraison, sauf accord contraire
- Lilith peut demander un prépaiement
- Boekwinkeltjes.nl essaie de rapprocher les acheteurs et les vendeurs. Boekwinkeltjes.nl n'est jamais impliqué dans un accord entre l'acheteur et le vendeur. Si vous avez un différend avec un ou plusieurs utilisateurs, vous devez le réparer vous-même. Vous indemnisez Boekwinkeltjes.nl de toute réclamation.