Titre
Pakket van 3 delen – voor 1 prijs – Losse bladen, t.w. Opzoomer, C.W. – Losse bladen. Deel 1: Staat. Recht. Maatschappij./ – Losse bladen.Deel 2: Godsdienst. Wijsbegeerte. Onderwijs. /Losse bladen Deel 2 Kunst en Letteren
Auteur
Opzoomer, C.W.
Langue
néerlandais
Éditeur
’s-Gravenhage, Gebr. Belinfante
Prix
€ 45,00(Excl. toute livraison)
Détails
Drie delen;( 1886-1887) Alle 1e druk; Deel I: 518 [1] blz.; Deel II: 484[2] blz.; Deel III: 350[1] blz.; originele grijspapieren omslagen met zwartopdruk.
Plus d'informations
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Deel I Voorplat verstevigd met passend dik papier met behoud van originele, iets gerafelde voorkant; boekblok
Deel II ter hoogte van blz. 432 gebroken; omslag
Deel III vanuit rug en randen verkleurd en beduimeld, achterzijde bovenaan kleine vlekjes.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
1. Opzoomer, C.W. Losse bladen. Eerste deel. Staat. Recht. Maatschappij.
1886, eerste druk, 518[1] blz., originele grijspapieren omslag met zwartopdruk, voorplat verstevigd met passend dik papier met behoud van originele, iets gerafelde voorkant; bladzijden schoon, gaaf en nauwelijks verkleurd.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie De Nieuwe Gids. Jaargang 2 (1887)
"...Prof. Opzoomer heeft de in verschillende tijdschriften of dagbladen verspreide kinderen van zijn geest bijeenverzameld, en die er naar zijn smaak het best waren blijven uitzien, op nieuw aan het publiek voorgesteld.
De ‘losse bladen’ dragen dan ook tot motto Goethe’s woord:
Was eine lange weite Strecke
Im Leben von einander stand
Das kommt nun unter einer Decke
Dem guten Leser in die Hand.
En daarvoor zal de lezer stellig dankbaar zijn; althans onder straks te noemen voorbehoud. Men moet door zijn studiën genoodzaakt zijn, oude jaargangen van tijdschriften na te slaan, om innig de wenschelijkheid te gevoelen, dat zoovele geestelijke juweelen, als daarin voor het overgroote deel der beschaafde maatschappij voor goed begraven liggen, nog eens aan die maatschappij ter lezing worden aangeboden. Een tweede lezing van een degelijk geschrift is altijd aan te raden; en ik zou durven beweren dat iedereen er meer aan hebben zou, als hij de helft minder boeken, maar dan ook ieder boek tweemaal gelezen had.
Voeg hier nu nog bij dat als men ouder wordt, een heel geslacht van jonger datum met onzen vroegeren arbeid onbekend is gebleven, en men zal inzien dat verzamelingen als de hier bedoelde van groot nut zijn.
Maar hoe nuttig zoo’n verzameling ook zij, twee zaken mogen door den schrijver niet worden uit het oog verloren, eene bij de uitgave en eene bij de verzameling zelve.
Bij de uitgave dient gezorgd te worden dat het publiek er niet inloopt. Herlezing is uitstekend, maar zij moet niet opgedrongen, of bij verrassing verkregen worden. Vooral van menschen die nog in de volle kracht van hun leven zijn, vermoedt men niet zoo licht een herdruk van oude artikelen, te minder naarmate die artikelen dan van zelf minder oud zijn. De ‘losse bladen’ van prof. Opzoomer lieten in dit opzicht niets te wenschen over. Ook zonder prospectus zou de titel, in verband met den omvang van het werk en den leeftijd van den hoogleeraar, aan een herdruk hebben doen denken.
Bij de verzameling zelve daarentegen is de Utrechtsche hoogleeraar veel te weinig kritisch te werk gegaan. Had hij een vriend geraadpleegd, dan zouden verscheidene stukken niet zijn opgenomen. Wat mag in Godsnaam den schrijver bewogen hebben ons nog eens zijne beschouwingen te laten slikken over ons ministerie (van 1855) voornemens het brood ‘te ontlasten;’ of ‘het voorstel der regeering omtrent den accijns op het gemaal’ (1855)? Kan de vurigste bewonderaar van dezen schrijver in 1886 nog eenige waarde toekennen aan diens polemiek met J.B. in 1855 gevoerd over ‘de sterke drank, de slavernij en het kiesstelsel’? Tevergeefs zoek ik een reden, een enkele reden voor een herdruk van dit drietal stukken. En als ik zeg dat ik er geen aanmerking op maken wil dat de hoogleeraar ons in 1886 nog eens zijn artikel over de ware beteekenis van het recht van gratie onder de oogen brengt, dan toon ik toch, dunkt mij, voldoende, op dit punt niet veeleischend te zijn. Zelfs de herdruk der aankondiging van het bekende belangrijke werk van Friedländer: ‘Darstellungen aus der Sittengeschichte Roms’ zal ik niet afkeuren. Wel is die herdruk stellig prof. Opzoomer onwaardig; maar hij kan misschien tot bestudeering van het aangekondigde werk opwekken.
In geen enkel opzicht te verantwoorden echter is de opname van het stuk over de oprichting van het constitutionneel gezelschap te Utrecht in 1868. Dat de hoogleeraar zich voorstelt, dat het toen door Utrecht gegeven voorbeeld nu nog van goede werking zou kunnen zijn, is een miskenning van den tijdgeest. Men behoeft natuurlijk de nieuwere politieke en economische denkbeelden niet te omhelzen, maar die ze niet aan het werk ziet, blind blijft voor haar dagelijks wassenden invloed en haar onontwijkbare aanstaande zegepraal, die is òf een beetje beperkt van geestvermogens, òf – wat niet veel scheelt – stikt in vooroordeelen, òf – en dit is met onzen voortreffelijken landgenoot het geval – toont dat hij oud wordt.
Ook de opname van het onbeduidende ‘adres ter zake van Atjeh’ had achterwege moeten blijven. Indien Regeering en Kamer voortgaan ons land en de koloniën te besturen zooals dat tegenwoordig geschiedt, dan is het naief, van een gemoedelijk briefje aan den Koning beterschap te verwachten; dan is het zonderling dat een wijsgeerig hoofd als dat van Opzoomer niet inziet, dat afgeleefdheid de kwaal van onze politieke leidslieden is. Zoolang mannen als Opzoomer niet inzien, dat er geen politiek leven denkbaar is zonder politiek ideaal, en dat de oude liberale partij op dit punt even opwekkend en prikkelend werkt als een afgeloopen speeldoos, zoolang bestaat er groot gevaar dat alleen de een of andere losbarstende bom de liberalen zal wakker schudden, en alleen een flinke donderbui de atmosfeer zal zuiveren. Zeker is het dat zóólang verzuchtingen noch adressen iets zullen uitwerken.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie:
2. Opzoomer, C.W. Losse bladen. Tweede deel. Godsdienst. Wijsbegeerte. Onderwijs.
1887, eerste druk, 484[2] blz., originele grijspapieren omslag met zwartopdruk, originele voorkant (minus rechteronderhoek) geplakt op passend dik papier; bladzijden schoon en nauwelijks verkleurd; boekblok ter hoogte van blz. 432 gebroken.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie ( De Nieuwe Gids. Jaargang 2 (1887)
Losse bladen door Mr. C.W. Opzoomer. Tweede deel. Godsdienst. Wijsbegeerte. Onderwijs. ’s-Gravenhage, Gebrs. Belinfante, 1887.
Prof. Opzoomer behoort tot die zeldzame exemplaren van het menschelijk geslacht, die zonder vrees voor gegronde tegenspraak verzekeren mogen een grooten invloed op een groot aantal tijdgenooten te hebben uitgeoefend.
Scholten en Opzoomer! – wie heeft er iets op aan te merken als men de godsdienstig wijsgeerige ontwikkeling in Nederland van de laatste dertig jaren in hen verpersoonlijkt ziet?
Maar juist die groote invloed sluit vanzelf zijn voorbijgaand karakter in.
‘Elke tijd heeft zijn klimaat van meening’; en hoe juister dus iemand den tijdgeest uitdrukt of leidt, des te grooter, maar ook des te korter zal zijn invloed zijn.
In de politiek bijv. heeft de geniale Thorbecke finaal uitgediend. Zat hij op dit oogenblik aan de groene tafel, dan zou hij zeker een grondwetsherziening, als er nu eene aan de orde is, nog wel evengoed kunnen leiden als de tegenwoordige premier, maar hij zou zeker aan zoo’n politiek zonder ‘kracht, macht of heerlijkheid’ noch naam, noch invloed – laat staan een standbeeld – te danken hebben.
Welnu, een dergelijke gedachte bezielt mij bij het lezen van vele dezer ‘losse bladen’.
Die de door Scholten en Opzoomer geleide beweging niet heeft meegemaakt of bijgewoond, moet bij Opzoomer’s godsdienstig wijsgeerige beschouwingen iets voelen van de gewaarwording van hem, die op dit oogenblik zou staan te luisteren naar een redevoering van Thorbecke zonder iets af te weten van de politieke beweging van vóór 1848. Mijn God, zou hij zeggen, is dat nu de groote man?
En precies zoo zal een ontwikkeld jong mensch, dat zijn eerste kennismaking met Opzoomer aan deze losse bladen dankt, stellig uitroepen: Is dat nu Opzoomer?!
Zoowel voor de appreciatie van den een als van den ander is kennis van den tijd waarin zij optraden volstrekt vereischte; uitsluitende kennis van den tijd van hun vertrek moet leiden tot de schromelijkste, tot de domste miskenning…..
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
3. Opzoomer, C.W. Losse bladen. Derde deel. Kunst. Letteren.
1887, eerste druk, 350[1] blz., originele grijspapieren omslag met zwartopdruk, omslag vanuit rug en randen verkleurd en beduimeld, achterzijde bovenaan kleine vlekjes.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Zoekwoorden
ideeëngeschiedenis, negentiende eeuw, Nederlandse filosofie, staatsleer, rechtsfilosofie, cultuurkritiek, godsdienstfilosofie, onderwijsvisie, esthetica, letterkunde, intellectuele geschiedenis, academisch debat
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Deel I Voorplat verstevigd met passend dik papier met behoud van originele, iets gerafelde voorkant; boekblok
Deel II ter hoogte van blz. 432 gebroken; omslag
Deel III vanuit rug en randen verkleurd en beduimeld, achterzijde bovenaan kleine vlekjes.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
1. Opzoomer, C.W. Losse bladen. Eerste deel. Staat. Recht. Maatschappij.
1886, eerste druk, 518[1] blz., originele grijspapieren omslag met zwartopdruk, voorplat verstevigd met passend dik papier met behoud van originele, iets gerafelde voorkant; bladzijden schoon, gaaf en nauwelijks verkleurd.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie De Nieuwe Gids. Jaargang 2 (1887)
"...Prof. Opzoomer heeft de in verschillende tijdschriften of dagbladen verspreide kinderen van zijn geest bijeenverzameld, en die er naar zijn smaak het best waren blijven uitzien, op nieuw aan het publiek voorgesteld.
De ‘losse bladen’ dragen dan ook tot motto Goethe’s woord:
Was eine lange weite Strecke
Im Leben von einander stand
Das kommt nun unter einer Decke
Dem guten Leser in die Hand.
En daarvoor zal de lezer stellig dankbaar zijn; althans onder straks te noemen voorbehoud. Men moet door zijn studiën genoodzaakt zijn, oude jaargangen van tijdschriften na te slaan, om innig de wenschelijkheid te gevoelen, dat zoovele geestelijke juweelen, als daarin voor het overgroote deel der beschaafde maatschappij voor goed begraven liggen, nog eens aan die maatschappij ter lezing worden aangeboden. Een tweede lezing van een degelijk geschrift is altijd aan te raden; en ik zou durven beweren dat iedereen er meer aan hebben zou, als hij de helft minder boeken, maar dan ook ieder boek tweemaal gelezen had.
Voeg hier nu nog bij dat als men ouder wordt, een heel geslacht van jonger datum met onzen vroegeren arbeid onbekend is gebleven, en men zal inzien dat verzamelingen als de hier bedoelde van groot nut zijn.
Maar hoe nuttig zoo’n verzameling ook zij, twee zaken mogen door den schrijver niet worden uit het oog verloren, eene bij de uitgave en eene bij de verzameling zelve.
Bij de uitgave dient gezorgd te worden dat het publiek er niet inloopt. Herlezing is uitstekend, maar zij moet niet opgedrongen, of bij verrassing verkregen worden. Vooral van menschen die nog in de volle kracht van hun leven zijn, vermoedt men niet zoo licht een herdruk van oude artikelen, te minder naarmate die artikelen dan van zelf minder oud zijn. De ‘losse bladen’ van prof. Opzoomer lieten in dit opzicht niets te wenschen over. Ook zonder prospectus zou de titel, in verband met den omvang van het werk en den leeftijd van den hoogleeraar, aan een herdruk hebben doen denken.
Bij de verzameling zelve daarentegen is de Utrechtsche hoogleeraar veel te weinig kritisch te werk gegaan. Had hij een vriend geraadpleegd, dan zouden verscheidene stukken niet zijn opgenomen. Wat mag in Godsnaam den schrijver bewogen hebben ons nog eens zijne beschouwingen te laten slikken over ons ministerie (van 1855) voornemens het brood ‘te ontlasten;’ of ‘het voorstel der regeering omtrent den accijns op het gemaal’ (1855)? Kan de vurigste bewonderaar van dezen schrijver in 1886 nog eenige waarde toekennen aan diens polemiek met J.B. in 1855 gevoerd over ‘de sterke drank, de slavernij en het kiesstelsel’? Tevergeefs zoek ik een reden, een enkele reden voor een herdruk van dit drietal stukken. En als ik zeg dat ik er geen aanmerking op maken wil dat de hoogleeraar ons in 1886 nog eens zijn artikel over de ware beteekenis van het recht van gratie onder de oogen brengt, dan toon ik toch, dunkt mij, voldoende, op dit punt niet veeleischend te zijn. Zelfs de herdruk der aankondiging van het bekende belangrijke werk van Friedländer: ‘Darstellungen aus der Sittengeschichte Roms’ zal ik niet afkeuren. Wel is die herdruk stellig prof. Opzoomer onwaardig; maar hij kan misschien tot bestudeering van het aangekondigde werk opwekken.
In geen enkel opzicht te verantwoorden echter is de opname van het stuk over de oprichting van het constitutionneel gezelschap te Utrecht in 1868. Dat de hoogleeraar zich voorstelt, dat het toen door Utrecht gegeven voorbeeld nu nog van goede werking zou kunnen zijn, is een miskenning van den tijdgeest. Men behoeft natuurlijk de nieuwere politieke en economische denkbeelden niet te omhelzen, maar die ze niet aan het werk ziet, blind blijft voor haar dagelijks wassenden invloed en haar onontwijkbare aanstaande zegepraal, die is òf een beetje beperkt van geestvermogens, òf – wat niet veel scheelt – stikt in vooroordeelen, òf – en dit is met onzen voortreffelijken landgenoot het geval – toont dat hij oud wordt.
Ook de opname van het onbeduidende ‘adres ter zake van Atjeh’ had achterwege moeten blijven. Indien Regeering en Kamer voortgaan ons land en de koloniën te besturen zooals dat tegenwoordig geschiedt, dan is het naief, van een gemoedelijk briefje aan den Koning beterschap te verwachten; dan is het zonderling dat een wijsgeerig hoofd als dat van Opzoomer niet inziet, dat afgeleefdheid de kwaal van onze politieke leidslieden is. Zoolang mannen als Opzoomer niet inzien, dat er geen politiek leven denkbaar is zonder politiek ideaal, en dat de oude liberale partij op dit punt even opwekkend en prikkelend werkt als een afgeloopen speeldoos, zoolang bestaat er groot gevaar dat alleen de een of andere losbarstende bom de liberalen zal wakker schudden, en alleen een flinke donderbui de atmosfeer zal zuiveren. Zeker is het dat zóólang verzuchtingen noch adressen iets zullen uitwerken.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie:
2. Opzoomer, C.W. Losse bladen. Tweede deel. Godsdienst. Wijsbegeerte. Onderwijs.
1887, eerste druk, 484[2] blz., originele grijspapieren omslag met zwartopdruk, originele voorkant (minus rechteronderhoek) geplakt op passend dik papier; bladzijden schoon en nauwelijks verkleurd; boekblok ter hoogte van blz. 432 gebroken.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie ( De Nieuwe Gids. Jaargang 2 (1887)
Losse bladen door Mr. C.W. Opzoomer. Tweede deel. Godsdienst. Wijsbegeerte. Onderwijs. ’s-Gravenhage, Gebrs. Belinfante, 1887.
Prof. Opzoomer behoort tot die zeldzame exemplaren van het menschelijk geslacht, die zonder vrees voor gegronde tegenspraak verzekeren mogen een grooten invloed op een groot aantal tijdgenooten te hebben uitgeoefend.
Scholten en Opzoomer! – wie heeft er iets op aan te merken als men de godsdienstig wijsgeerige ontwikkeling in Nederland van de laatste dertig jaren in hen verpersoonlijkt ziet?
Maar juist die groote invloed sluit vanzelf zijn voorbijgaand karakter in.
‘Elke tijd heeft zijn klimaat van meening’; en hoe juister dus iemand den tijdgeest uitdrukt of leidt, des te grooter, maar ook des te korter zal zijn invloed zijn.
In de politiek bijv. heeft de geniale Thorbecke finaal uitgediend. Zat hij op dit oogenblik aan de groene tafel, dan zou hij zeker een grondwetsherziening, als er nu eene aan de orde is, nog wel evengoed kunnen leiden als de tegenwoordige premier, maar hij zou zeker aan zoo’n politiek zonder ‘kracht, macht of heerlijkheid’ noch naam, noch invloed – laat staan een standbeeld – te danken hebben.
Welnu, een dergelijke gedachte bezielt mij bij het lezen van vele dezer ‘losse bladen’.
Die de door Scholten en Opzoomer geleide beweging niet heeft meegemaakt of bijgewoond, moet bij Opzoomer’s godsdienstig wijsgeerige beschouwingen iets voelen van de gewaarwording van hem, die op dit oogenblik zou staan te luisteren naar een redevoering van Thorbecke zonder iets af te weten van de politieke beweging van vóór 1848. Mijn God, zou hij zeggen, is dat nu de groote man?
En precies zoo zal een ontwikkeld jong mensch, dat zijn eerste kennismaking met Opzoomer aan deze losse bladen dankt, stellig uitroepen: Is dat nu Opzoomer?!
Zoowel voor de appreciatie van den een als van den ander is kennis van den tijd waarin zij optraden volstrekt vereischte; uitsluitende kennis van den tijd van hun vertrek moet leiden tot de schromelijkste, tot de domste miskenning…..
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
3. Opzoomer, C.W. Losse bladen. Derde deel. Kunst. Letteren.
1887, eerste druk, 350[1] blz., originele grijspapieren omslag met zwartopdruk, omslag vanuit rug en randen verkleurd en beduimeld, achterzijde bovenaan kleine vlekjes.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Zoekwoorden
ideeëngeschiedenis, negentiende eeuw, Nederlandse filosofie, staatsleer, rechtsfilosofie, cultuurkritiek, godsdienstfilosofie, onderwijsvisie, esthetica, letterkunde, intellectuele geschiedenis, academisch debat
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Images
Lilith
Den Bosch 
Beste Boekenliefhebber
Fijn dat u een kijkje neemt in ons boekwinkeltje Lilith in Den Bosch.
Wij reageren altijd zo snel mogelijk op bestellingen. Heeft u binnen drie dagen geen reactie van ons ontvangen dan is onze nota mogelijk in uw spam-box (ongewenste email) geland.
We streven naar zo goed mogelijke beschrijvingen van de boeken. Kleine onvolkomenheden als potloodmarkeringen of namen en stempels van vorige eigenaren worden niet altijd vermeld. Wilt u zekerheid over de kwaliteit van een boek, dan kunt u ons daarover mailen. Op verzoek sturen we extra foto's.
Voor boeken die als brievenbuspakket binnen Nederland kunnen worden verstuurd bedragen de verzendkosten 3,95 euro (PostNL) Verzenden van boeken binnen Nederland per pakketpost kost 6,50 bij DHL. Ophalen van boeken is mogelijk na afspraak.
Een greep uit de mogelijke verzendtarieven:
Nederland
Postnl brievenbuspakket €3,95 (tot max. 28 mm dikte
Postnl pakket €7,00
DHL pakket €6,95
DHL afhaalpunt €4,45
België DPD pakket €8,88, klein pakket minder dan 3 kilo) €7,80
Postnl €9,00
Duitsland
DPD klein pakket tot 3kg €7,60 groot €9,90. PostNL €11,50.
Betalen vanuit het buitenland werkt zo:
Voor een betaling aan Antiquariaat Lilith met het IBAN NL27 INGB 0006 6508 24, volg je deze stappen:
Via Online Bankieren:
1. Log in op je online bankomgeving.
2. Kies voor een SEPA-overschrijving (normaal gesproken de standaardoptie voor Europese overschrijvingen).
3. Vul de volgende gegevens in:
1. IBAN: NL27 INGB 0006 6508 24
2. Naam van de ontvanger: Antiquariaat Lilith
3. BIC (optioneel): ING Bank heeft als BIC-code INGBNL2A, (maar dit is meestal niet vereist voor een SEPA-overschrijving.)
4. Vul het bedrag in.
5. Omschrijving/referentie: in dit geval: 4/10/24 1
6. Valuta: Dit zal automatisch in euro zijn.
7. Datum van uitvoering: Kies of je de betaling onmiddellijk of op een latere datum wilt uitvoeren.
8. Controleer alle gegevens en bevestig de betaling.
- Tous les livres sont en état complet et normal, sauf indication contraire. De petites imperfections comme une page collée ou un nom sur la feuille ne sont pas toujours mentionnés
- Vous gérez directement cette commande avec Lilith
- Après votre commande vous et Lilith recevrez une confirmation par e-mail. Dans l'e-mail que vous pouvez trouver, vous pouvez trouver le nom et l'adresse de Lilith
- L'acheteur paie les frais de livraison, sauf accord contraire
- Lilith peut demander un prépaiement
- Boekwinkeltjes.nl essaie de rapprocher les acheteurs et les vendeurs. Boekwinkeltjes.nl n'est jamais impliqué dans un accord entre l'acheteur et le vendeur. Si vous avez un différend avec un ou plusieurs utilisateurs, vous devez le réparer vous-même. Vous indemnisez Boekwinkeltjes.nl de toute réclamation.