Titre
IJdelheid der ijdelheden - Haagsche roman - Gesigneerd met opdracht door den schrijfster
Auteur
Reyneke van Stuwe, Jeanne
Langue
néerlandais
Éditeur
Maatschappij voor Goede en Goedkoope Lectuur Amsterdam
Prix
€ 125,00(Excl. toute livraison)
Détails
1917, 1e druk, 332 blz., originele groen-roze linnen uitgeversband met goudopdruk
Plus d'informations
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Band iets vaal. Bladzijden gaaf, egaal licht vergeeld, met hier en daar voornamelijk in de marges roestvlekjes. Een stevig gebonden exemplaar.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Tekstfragment
– Wat zou de reden wezen, zei Lydia nadenkend, dat er na de tijd van die wereldberoemde violen, nooit meer zulke voortreffelijke zijn gemaakt?– Sommige vioolmakers hebben wel beweerd't‘ geheim’ van de groote Cremoners te hebben ontdekt, maar ik voor mij ben overtuigd, dat geen enkele moderne viool 'n Stradivarius, 'n Amati, 'n Guarnerius, 'n Guagdagnini nabij komen kan, en ik geloof,
dat dit niet alleen te wijten is aan een soort van geheim, ook niet aan 't bizondere vernis, de keuze van hout, de geniale begaafdheid der makers, maar eer aan de eigenaardige omstandigheden, waaronder zij werkten, en die een zoogezegd occulte, een magnetische invloed hadden op hun geest; in die tijd was heel Italië vol van echt-artistieke kunstzinnigheid, er heerschte een hooge kalmte, een sereniteit, die wij tegenwoordig absoluut niet meer kennen; wij leven in de eeuw van machineriëen, van vliegtuigen en draadlooze telegrafie; alles heeft haast, alles is in voortdurende beweging, en natuurlijk lijden onze zenuwen daaronder. Je merkt 't immers ook aan de muziek.... aan welke excessen zijn wij overgeleverd! Je zou haast kunnen spreken van ‘futuristische’ muziek; wat zijn de krankzinnige moderne composities, vergeleken bij die van Beethoven, Bach, Chopin.- U veroordeelt toch niet alle moderne muziek? vroeg Lydia. Van Debussy bijvoorbeeld houd ik heel veel, hij komt me voor als 'n soort van tusschenschakel tusschen de oudere en de tegenwoordige componisten....- O,Debussy, ja, dat is iets anders; op 't allereerste gehoor lijkt hij je soms vreemd, maar ik ben 't geheel eens met Charles Malherbe, die zegt: Debussy étonne d'abord, puis il ravit. Ik houd ook heel veel van hem, omdat hij altijd welluidend blijft. Maar ik dacht op 't oogenblik eigenlijk meer aan Schönberg, Arnold Schönberg, kent u hem?- Ja.... maar ik bewonder hem niet- Ik hoorde laatst nog van hem het eerste klavierstuk uit zijn 11e Opus; maar ik kan uniet zeggen, hoe onmelodisch, onharmonisch me dat klonk, het was, alsof ik.... ik kreeg een gevoel, alsof ik brandnetels in m'n ooren had
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie 1. (Onze Eeuw. Jaargang 17(1917)
Fragment :...Daar komt André haar smeeken zijn vrouw te worden; zij wijst hem onherroepelijk af, want haar hart behoort nog steeds aan Alexander. - Lydia poogt André te winnen door hem te bruskeeren; zij vertoont zich in een tableau-vivant met Herbert aan haar voeten. Het schouwspel vermeerdert slechts André's afschuw voor het meisje, dat zich dan nu aan Herbert gaat aanbieden. Maar door de vernedering van het tableau is Herberts liefde verstorven; ja, uit medelijden zou hij zich nog wel over haar willen ontfermen. Dat is voor Lydia te veel; zelfmoord is de eenige uitweg. - Schlusz.
‘Haagsche roman.’ ‘IJdelheid der ijdelheden.’ Ach ja, men moet toch maar in de residentie komen om zulke typen te ontmoeten. O gij, lezeressen in onze brave provincie-stadjes die dit gele boekdeeltje gretig grijpt uit de portefeuille van uw leesgezelschap ‘Tot nut en Genoegen’ of: ‘Uitspanning door inspanning’, en die met kloppend hart en blozende koontjes u lichtelijk schandaliseert over zoo groote verdorvenheid in de schaduw van het Vredespaleis; gij, die aan het slot - het tragische slot! - nog de vertalingen vindt (b.v.: ‘fancy’=phantasie en: ‘épouseurs’= jongelui die in aanmerking komen om er mee te trouwen); weest niet al te zeer de dupes (=slachtoffers) van al dit meer romantische dan Haagsche en verbeeldt u niet dat wij hier allemaal zoo slecht zijn. Denkt ook niet, dat wij zulke lange verhandelingen over oude violen houden en zoo geestig over vrouwen en over flirten weten te praten als de boek-menschen, die hier aan het woord zijn. En overdenkt den titel en zegt tot u zelven dat deze roman over ijdelheden handelt en dat dit alles maar ijdel en leeg werk is. En kiest u dan tot nut en genoegen een solieder boek, opdat gij met wat meer inspanning een meer gezonde uitspanning genieten moogt.
Dixi.
H.S.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie 2. ( Den Gulden Winckel. Jaargang 17(1918 )
IJdelheid der IJdelheden. Haagsche Roman door Jeanne Reyneke van Stuwe. - (Amsterdam, Mij. voor Goede en Goedkoope Lectuur).
Onder het lezen van Mevrouw Reyneke van Stuwe's jongsten roman moest ik terugdenken aan Huize ter Aar, dat zij ons jaren geleden gaf, en tot mijn spijt tot de conclusie komen, dat stijl noch inhoud van haar laatste boek het wint van haar vroegere product, de eerste schalm in de lange reeks familie-romans, die elkaar in vrij snel tempo opvolgden.
Naar mijn meening blijft de schrijfster in haar IJdelheid der IJdelheden - het boek staat geheel los van den familie-cyclus - beneden het peil van het littéraire talent, waarvan zij in vroeger werk blijk heeft gegeven. Men moge dan al of geen sympathie gevoelen voor haar meestal mondaine composities, voor haar in den breede uitgewerkte, vak-kundige beschrijvingen van rensport in Arl, van circusleven in De Groote Voltige, van jachtvermaak in St. Hubertus, onverdienstelijk in zijn soort was haar werk toch niet, en het valt niet te weerspreken, dat zij op een eigen wijze iets had te zeggen van het onderwerp, dat zij behandelde, en dat zij zich hiervan op de hoogte had gesteld met prijzenswaardige nauwkeurigheid.
Doch, naar de artieste, die zelve wórdt gekozen, gegrepen door haar onderwerp en in impulsieven drang weergeeft wat haar ziel in beroering brengt en door haar talent tot uiting komt, - naar de artieste zoeken wij in vele harer boeken te vergeefs.
Soms meenen wij haar te vinden, maar de ontmoeting is helaas! zeldzaam en vluchtig. Toch vraagt het productieve vermogen van mevrouw Reyneke van Stuwe op letterkundig gebied onze bewondering. Zij behoort niet tot de schrijfsters, die ons boek op boek schenken vol banale onmogelijkheden in slechten, quasi-spannenden vorm gegoten; er is in haar werk een zucht naar verfijning, een zekere verzorging waar te nemen, die haar plaatst boven deze categorie.
Maar haar IJdelheid der IJdelheden is toch een wel wat al te goedkoop product harer gaven! Reeds van te voren kunnen wij gissen, wat ons onder het etiket ‘Haagsche Roman’ zal worden voorgezet. Zoo goed als wij weten, wanneer een Fransch boek den ondertitel voert van Moeurs parisiennes, dat deze vlag een zeer luchtige lading moet dekken, begrijpen wij dadelijk, dat de Haagsche Roman ons het bestaan der uitgaande wereld, der hoogere standen in de residentie en haar wuftheid in den ruimsten zin genomen, moet weerspiegelen.
En er zijn reeds zóóvele Haagsche (waaronder zéér goede!) romans verschenen van Emants, van Couperus, van Anna de Savornin Lohman, - om slechts enkelen te noemen, - waarom dan, wanneer men geen nieuwe of rijker verven dan deze auteurs op zijn palet heeft, telkens weer dit thema opgezocht en uitgewerkt?
Mevr. Reyneke van Stuwe's boek heeft zoo weinig eigenlijken inhoud, en van de eenigszins karakteristieke wijze van uitbeelding, waarover ik reeds sprak en die wij met genoegen in sommige harer vorige werken aantroffen, valt ditmaal niet veel te bespeuren.
Ook deze roman is evenals zijn voorgangers vol van veel menschen. Bijna zonder uitzondering hunkeren zij naar de vreugde, en gaan het geluk rakelings maar achteloos voorbij, zoeken verstrooiïng voor een leeg bestaan in flirten, golfen, comediespelen en verkoopen op fancy-fairs, en hebben en passant wat tijd over voor hun man, hun vrouw of hun kinderen.
Deze menschen zijn er, - niemand zal het tegenspreken, - ik vermoed, dat de schrijfster ons zou kunnen bewijzen, dat zij zijn pris sur le vif, maar wij voegen er bij: al duizenden malen en dikwijls op zoo voortreffelijke wijze afgebeeld, dat wij deze herhaling, die van geen bizondere techniek getuigt of nieuwe gezichtspunten opent, niet hoogelijk kunnen waardeeren.
IJdelheid der IJdelheden, - het komt ons voor, dat het ernstige woord van den Prediker als titel voor dit boek niet geheel op zijn plaats is; dat de wijze spreuk van dezen man der Oudheid, die het oog gericht hield op ons beperkt en vergankelijk aardsche bestaan, dat zich oplost in de onmetelijke ruimten der Eeuwigheid, in haar puren eenvoud en blanke waarheid te verheven, te klassiek klinkt tusschen het rumoer van deze bonte Kermis der ijdelheid.
Het is mogelijk, dat dit werk een vijf jaar geleden misschien een anderen indruk op ons zou hebben gemaakt; maar in den tegenwoordigen tijd vol diepe tragiek, is het een boek dat verfrischt noch verkwikt. Al deze met zich zelf bezige menschen, ons door mevr. Reyneke van Stuwe voorgesteld - de typeering van een paar vrouwen, die haar egoïsme op zij schuiven, is flets, - kunnen ons slechts matig bekoren, evenmin als een bezoek, dat tot ons komt in oogenblikken waarin wij vervuld zijn van treffende, tot de ziel sprekende gebeurtenissen ons kan boeien door een slepend gebabbel over frivoliteiten, die buiten den kring vallen van onze belangstelling.
IDA HAAKMAN.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Provenance
Gesigneerd door de auteur: 'Aangebonden door den schrijftster Jeanne Kloos–Reyneke van Stuwe', op het voorste schutblad
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Zoekwoorden
vrouwelijke auteurs, Haagse literatuur, burgerlijke moraal, literaire signatuur, gesigneerde exemplaren, vrouw en samenleving, muziek in literatuur, esthetiek, cultuurkritiek, modernisme, Debussy, Schönberg
Band iets vaal. Bladzijden gaaf, egaal licht vergeeld, met hier en daar voornamelijk in de marges roestvlekjes. Een stevig gebonden exemplaar.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Tekstfragment
– Wat zou de reden wezen, zei Lydia nadenkend, dat er na de tijd van die wereldberoemde violen, nooit meer zulke voortreffelijke zijn gemaakt?– Sommige vioolmakers hebben wel beweerd't‘ geheim’ van de groote Cremoners te hebben ontdekt, maar ik voor mij ben overtuigd, dat geen enkele moderne viool 'n Stradivarius, 'n Amati, 'n Guarnerius, 'n Guagdagnini nabij komen kan, en ik geloof,
dat dit niet alleen te wijten is aan een soort van geheim, ook niet aan 't bizondere vernis, de keuze van hout, de geniale begaafdheid der makers, maar eer aan de eigenaardige omstandigheden, waaronder zij werkten, en die een zoogezegd occulte, een magnetische invloed hadden op hun geest; in die tijd was heel Italië vol van echt-artistieke kunstzinnigheid, er heerschte een hooge kalmte, een sereniteit, die wij tegenwoordig absoluut niet meer kennen; wij leven in de eeuw van machineriëen, van vliegtuigen en draadlooze telegrafie; alles heeft haast, alles is in voortdurende beweging, en natuurlijk lijden onze zenuwen daaronder. Je merkt 't immers ook aan de muziek.... aan welke excessen zijn wij overgeleverd! Je zou haast kunnen spreken van ‘futuristische’ muziek; wat zijn de krankzinnige moderne composities, vergeleken bij die van Beethoven, Bach, Chopin.- U veroordeelt toch niet alle moderne muziek? vroeg Lydia. Van Debussy bijvoorbeeld houd ik heel veel, hij komt me voor als 'n soort van tusschenschakel tusschen de oudere en de tegenwoordige componisten....- O,Debussy, ja, dat is iets anders; op 't allereerste gehoor lijkt hij je soms vreemd, maar ik ben 't geheel eens met Charles Malherbe, die zegt: Debussy étonne d'abord, puis il ravit. Ik houd ook heel veel van hem, omdat hij altijd welluidend blijft. Maar ik dacht op 't oogenblik eigenlijk meer aan Schönberg, Arnold Schönberg, kent u hem?- Ja.... maar ik bewonder hem niet- Ik hoorde laatst nog van hem het eerste klavierstuk uit zijn 11e Opus; maar ik kan uniet zeggen, hoe onmelodisch, onharmonisch me dat klonk, het was, alsof ik.... ik kreeg een gevoel, alsof ik brandnetels in m'n ooren had
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie 1. (Onze Eeuw. Jaargang 17(1917)
Fragment :...Daar komt André haar smeeken zijn vrouw te worden; zij wijst hem onherroepelijk af, want haar hart behoort nog steeds aan Alexander. - Lydia poogt André te winnen door hem te bruskeeren; zij vertoont zich in een tableau-vivant met Herbert aan haar voeten. Het schouwspel vermeerdert slechts André's afschuw voor het meisje, dat zich dan nu aan Herbert gaat aanbieden. Maar door de vernedering van het tableau is Herberts liefde verstorven; ja, uit medelijden zou hij zich nog wel over haar willen ontfermen. Dat is voor Lydia te veel; zelfmoord is de eenige uitweg. - Schlusz.
‘Haagsche roman.’ ‘IJdelheid der ijdelheden.’ Ach ja, men moet toch maar in de residentie komen om zulke typen te ontmoeten. O gij, lezeressen in onze brave provincie-stadjes die dit gele boekdeeltje gretig grijpt uit de portefeuille van uw leesgezelschap ‘Tot nut en Genoegen’ of: ‘Uitspanning door inspanning’, en die met kloppend hart en blozende koontjes u lichtelijk schandaliseert over zoo groote verdorvenheid in de schaduw van het Vredespaleis; gij, die aan het slot - het tragische slot! - nog de vertalingen vindt (b.v.: ‘fancy’=phantasie en: ‘épouseurs’= jongelui die in aanmerking komen om er mee te trouwen); weest niet al te zeer de dupes (=slachtoffers) van al dit meer romantische dan Haagsche en verbeeldt u niet dat wij hier allemaal zoo slecht zijn. Denkt ook niet, dat wij zulke lange verhandelingen over oude violen houden en zoo geestig over vrouwen en over flirten weten te praten als de boek-menschen, die hier aan het woord zijn. En overdenkt den titel en zegt tot u zelven dat deze roman over ijdelheden handelt en dat dit alles maar ijdel en leeg werk is. En kiest u dan tot nut en genoegen een solieder boek, opdat gij met wat meer inspanning een meer gezonde uitspanning genieten moogt.
Dixi.
H.S.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Recensie 2. ( Den Gulden Winckel. Jaargang 17(1918 )
IJdelheid der IJdelheden. Haagsche Roman door Jeanne Reyneke van Stuwe. - (Amsterdam, Mij. voor Goede en Goedkoope Lectuur).
Onder het lezen van Mevrouw Reyneke van Stuwe's jongsten roman moest ik terugdenken aan Huize ter Aar, dat zij ons jaren geleden gaf, en tot mijn spijt tot de conclusie komen, dat stijl noch inhoud van haar laatste boek het wint van haar vroegere product, de eerste schalm in de lange reeks familie-romans, die elkaar in vrij snel tempo opvolgden.
Naar mijn meening blijft de schrijfster in haar IJdelheid der IJdelheden - het boek staat geheel los van den familie-cyclus - beneden het peil van het littéraire talent, waarvan zij in vroeger werk blijk heeft gegeven. Men moge dan al of geen sympathie gevoelen voor haar meestal mondaine composities, voor haar in den breede uitgewerkte, vak-kundige beschrijvingen van rensport in Arl, van circusleven in De Groote Voltige, van jachtvermaak in St. Hubertus, onverdienstelijk in zijn soort was haar werk toch niet, en het valt niet te weerspreken, dat zij op een eigen wijze iets had te zeggen van het onderwerp, dat zij behandelde, en dat zij zich hiervan op de hoogte had gesteld met prijzenswaardige nauwkeurigheid.
Doch, naar de artieste, die zelve wórdt gekozen, gegrepen door haar onderwerp en in impulsieven drang weergeeft wat haar ziel in beroering brengt en door haar talent tot uiting komt, - naar de artieste zoeken wij in vele harer boeken te vergeefs.
Soms meenen wij haar te vinden, maar de ontmoeting is helaas! zeldzaam en vluchtig. Toch vraagt het productieve vermogen van mevrouw Reyneke van Stuwe op letterkundig gebied onze bewondering. Zij behoort niet tot de schrijfsters, die ons boek op boek schenken vol banale onmogelijkheden in slechten, quasi-spannenden vorm gegoten; er is in haar werk een zucht naar verfijning, een zekere verzorging waar te nemen, die haar plaatst boven deze categorie.
Maar haar IJdelheid der IJdelheden is toch een wel wat al te goedkoop product harer gaven! Reeds van te voren kunnen wij gissen, wat ons onder het etiket ‘Haagsche Roman’ zal worden voorgezet. Zoo goed als wij weten, wanneer een Fransch boek den ondertitel voert van Moeurs parisiennes, dat deze vlag een zeer luchtige lading moet dekken, begrijpen wij dadelijk, dat de Haagsche Roman ons het bestaan der uitgaande wereld, der hoogere standen in de residentie en haar wuftheid in den ruimsten zin genomen, moet weerspiegelen.
En er zijn reeds zóóvele Haagsche (waaronder zéér goede!) romans verschenen van Emants, van Couperus, van Anna de Savornin Lohman, - om slechts enkelen te noemen, - waarom dan, wanneer men geen nieuwe of rijker verven dan deze auteurs op zijn palet heeft, telkens weer dit thema opgezocht en uitgewerkt?
Mevr. Reyneke van Stuwe's boek heeft zoo weinig eigenlijken inhoud, en van de eenigszins karakteristieke wijze van uitbeelding, waarover ik reeds sprak en die wij met genoegen in sommige harer vorige werken aantroffen, valt ditmaal niet veel te bespeuren.
Ook deze roman is evenals zijn voorgangers vol van veel menschen. Bijna zonder uitzondering hunkeren zij naar de vreugde, en gaan het geluk rakelings maar achteloos voorbij, zoeken verstrooiïng voor een leeg bestaan in flirten, golfen, comediespelen en verkoopen op fancy-fairs, en hebben en passant wat tijd over voor hun man, hun vrouw of hun kinderen.
Deze menschen zijn er, - niemand zal het tegenspreken, - ik vermoed, dat de schrijfster ons zou kunnen bewijzen, dat zij zijn pris sur le vif, maar wij voegen er bij: al duizenden malen en dikwijls op zoo voortreffelijke wijze afgebeeld, dat wij deze herhaling, die van geen bizondere techniek getuigt of nieuwe gezichtspunten opent, niet hoogelijk kunnen waardeeren.
IJdelheid der IJdelheden, - het komt ons voor, dat het ernstige woord van den Prediker als titel voor dit boek niet geheel op zijn plaats is; dat de wijze spreuk van dezen man der Oudheid, die het oog gericht hield op ons beperkt en vergankelijk aardsche bestaan, dat zich oplost in de onmetelijke ruimten der Eeuwigheid, in haar puren eenvoud en blanke waarheid te verheven, te klassiek klinkt tusschen het rumoer van deze bonte Kermis der ijdelheid.
Het is mogelijk, dat dit werk een vijf jaar geleden misschien een anderen indruk op ons zou hebben gemaakt; maar in den tegenwoordigen tijd vol diepe tragiek, is het een boek dat verfrischt noch verkwikt. Al deze met zich zelf bezige menschen, ons door mevr. Reyneke van Stuwe voorgesteld - de typeering van een paar vrouwen, die haar egoïsme op zij schuiven, is flets, - kunnen ons slechts matig bekoren, evenmin als een bezoek, dat tot ons komt in oogenblikken waarin wij vervuld zijn van treffende, tot de ziel sprekende gebeurtenissen ons kan boeien door een slepend gebabbel over frivoliteiten, die buiten den kring vallen van onze belangstelling.
IDA HAAKMAN.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Provenance
Gesigneerd door de auteur: 'Aangebonden door den schrijftster Jeanne Kloos–Reyneke van Stuwe', op het voorste schutblad
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Zoekwoorden
vrouwelijke auteurs, Haagse literatuur, burgerlijke moraal, literaire signatuur, gesigneerde exemplaren, vrouw en samenleving, muziek in literatuur, esthetiek, cultuurkritiek, modernisme, Debussy, Schönberg
Images
Lilith
Den Bosch 
Beste Boekenliefhebber
Fijn dat u een kijkje neemt in ons boekwinkeltje Lilith in Den Bosch.
Wij reageren altijd zo snel mogelijk op bestellingen. Heeft u binnen drie dagen geen reactie van ons ontvangen dan is onze nota mogelijk in uw spam-box (ongewenste email) geland.
We streven naar zo goed mogelijke beschrijvingen van de boeken. Kleine onvolkomenheden als potloodmarkeringen of namen en stempels van vorige eigenaren worden niet altijd vermeld. Wilt u zekerheid over de kwaliteit van een boek, dan kunt u ons daarover mailen. Op verzoek sturen we extra foto's.
Voor boeken die als brievenbuspakket binnen Nederland kunnen worden verstuurd bedragen de verzendkosten 3,95 euro (PostNL) Verzenden van boeken binnen Nederland per pakketpost kost 6,50 bij DHL. Ophalen van boeken is mogelijk na afspraak.
Een greep uit de mogelijke verzendtarieven:
Nederland
Postnl brievenbuspakket €3,95 (tot max. 28 mm dikte
Postnl pakket €7,00
DHL pakket €6,95
DHL afhaalpunt €4,45
België DPD pakket €8,88, klein pakket minder dan 3 kilo) €7,80
Postnl €9,00
Duitsland
DPD klein pakket tot 3kg €7,60 groot €9,90. PostNL €11,50.
Betalen vanuit het buitenland werkt zo:
Voor een betaling aan Antiquariaat Lilith met het IBAN NL27 INGB 0006 6508 24, volg je deze stappen:
Via Online Bankieren:
1. Log in op je online bankomgeving.
2. Kies voor een SEPA-overschrijving (normaal gesproken de standaardoptie voor Europese overschrijvingen).
3. Vul de volgende gegevens in:
1. IBAN: NL27 INGB 0006 6508 24
2. Naam van de ontvanger: Antiquariaat Lilith
3. BIC (optioneel): ING Bank heeft als BIC-code INGBNL2A, (maar dit is meestal niet vereist voor een SEPA-overschrijving.)
4. Vul het bedrag in.
5. Omschrijving/referentie: in dit geval: 4/10/24 1
6. Valuta: Dit zal automatisch in euro zijn.
7. Datum van uitvoering: Kies of je de betaling onmiddellijk of op een latere datum wilt uitvoeren.
8. Controleer alle gegevens en bevestig de betaling.
- Tous les livres sont en état complet et normal, sauf indication contraire. De petites imperfections comme une page collée ou un nom sur la feuille ne sont pas toujours mentionnés
- Vous gérez directement cette commande avec Lilith
- Après votre commande vous et Lilith recevrez une confirmation par e-mail. Dans l'e-mail que vous pouvez trouver, vous pouvez trouver le nom et l'adresse de Lilith
- L'acheteur paie les frais de livraison, sauf accord contraire
- Lilith peut demander un prépaiement
- Boekwinkeltjes.nl essaie de rapprocher les acheteurs et les vendeurs. Boekwinkeltjes.nl n'est jamais impliqué dans un accord entre l'acheteur et le vendeur. Si vous avez un différend avec un ou plusieurs utilisateurs, vous devez le réparer vous-même. Vous indemnisez Boekwinkeltjes.nl de toute réclamation.